INTEGRACJA SENSORYCZNA

Integracja sensoryczna to neurobiologiczna czynność, która zachodzi w obrębie ciała każdego człowieka. Gdy doznania są przenoszone do mózgu w zintegrowany, zorganizowany sposób, mózg wykorzystuje je do kształtowania percepcji (słyszenia, widzenia, mówienia, czytania, pisania), zachowań i w procesach uczenia się. Jednak, gdy mózg i cały system nerwowy nie są w stanie bez zakłóceń integrować informacji pochodzących od zmysłów, wówczas mówimy o zaburzonej integracji sensorycznej. Informacje docierające do mózgu są niewłaściwie przetwarzane, w następstwie czego pojawiają się zaburzenia percepcji (słyszenia, widzenia, mówienia, czytania, pisania), zdolności ruchowych, umiejętności bawienia się, samoobsługi, zachowań i uczenia się.

Integracja Sensoryczna (SI) jest metodą pracy z dziećmi, zarówno terapeutyczną, jak i profilaktyczną. Ćwiczenia SI angażują całe ciało, w szczególności zmysły równowagi oraz wzrok i słuch. Prowadzą do właściwej organizacji pracy układu nerwowego na poziomie analizy i synchronizacji bodźców zmysłowych.

Jeżeli Twoje dziecko:

• Doświadcza trudności w uczeniu się (ma kłopoty z czytaniem, pisaniem, ortografią, liczeniem, zapamiętywaniem),
• Miewa problemy ruchowe (słaba koordynacja ruchowa, opóźniony rozwój ruchowy, trudności z utrzymywaniem równowagi),
• Nie lubi się uczyć (ma niską motywację i samoocenę, o wszystkim zapomina, sprawia wrażenie leniwego), 
• Jest nadmiernie ruchliwe i nerwowe, ma kłopoty z koncentracją uwagi, cierpi na nadpobudliwość psychoruchową ADHD,
• Jest zbyt spokojne, powoli wykonuje codzienne czynności np. odrabianie lekcji,
• Jest nadwrażliwe lub zbyt mało wrażliwe na bodźce: wzrokowe, słuchowe, dotykowe, 
• Jest nadwrażliwe na ruch (negatywna reakcja na ruch, choroba lokomocyjna)